Niedokończony Hymn Plebsu

Jąwszy w skrwawioną sztylet dłoń,
bij-zabij! Obyś jeno trwał,
bo dłonie są, by trzymać broń,
a sztylet mógł im być na schwał!
A wokół życiu schlebia mord;
lubieżny wzroku panów - giń!
I ginie wciąż za lordem lord,
i tryumfuje nad nim gmin!

Nierozpoznany, będzie znan!
Dla nas nie we łzach widzieć toń,
lecz bój rozgłaszać - losem zwan,
i potem zlaną czuć nam skroń!
Wróg nie przekroczy piekła wrót,
dopóki tam nie pchniemy go!
Wściekłością zniszczmy ziemski gród,
wypleńmy z krańców Ziemi zło!

Ty, który z nami bieżyć chcesz,
pamiętaj, bracie - bój lub śmierć!
Dopóki walka, honor bierz
i w brzuchu wroga mieczem wierć!
Ponadto nad nieżywych stan
Wynoś niezłomnie cny swój byt,
abyś był zawsze - Ziemi Pan,
i abyś ziścił swoje sny!

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | nawozy organiczne | Najnowsze komentarze

• Pozycjonowanie
• jedno z dwóch
• Pewnego dreszczowego dnia...
• Czekając na babie lato
• Deszcze
• losie mój...
• skaza
• skałbieg pośrodku nikczemnych.

• katalog
• Szeptem...
• ból(iMIA)
• Rozmyślanie
• * * *
• tafla poznania
• Organoleptycznie
• echo zatrutej strzały amora